Мунозираи Имом Ҳодӣ(а) бо Мутаваккили Аббосӣ

Аз Имом Ҳодӣ(а) назди Мутаваккил шикоят карданд, ки дар манзили у аслиҳа аст ва навиштаҳои таҳрикомез ва чизҳои дигар аст, ки у қасди шуриш бар зидди давлат дорад. Мутаваккил гуруҳеро ба манзили он ҳазрат фиристод ва онон шабона  ба хонаи Имом ҳуҷум бурданд, вале чизе ба даст наёварданд, онгоҳ Имом(а)-ро дар утоқе танҳо диданд, ки дар ба руи худ баста, ҷомаи пашмин бар тан дорад ва бар замини мафруш аз шин ва моса нишаста ва ба ибодати Худо ва тиловати Қуръон машғул аст.

Зиндагиномаи ҳазрати Хадиҷа алайҳоссалом

Падар: Хувайлид (ибни абдул Уро ибни Қусай ибни Килоб).

Модар: Фотима (духтари зоида ибни Асам).

Соли таваллуд: 68 пеш аз ҳиҷрат.

Шавҳар: Ҳазрати Муҳаммад(с)

Фарзандон: Қосим, Абдуллоҳ, Зайнаб, Умми Кулсум, Руқайя ва Фотима.

Лақаб: Тоҳира.

Вафот: Дар моҳи Рамазон соли 10 биъсат ва пас аз се руз баъд аз вафоти Абутолиб. (соли вафоти у “Омул аҳзон” яне соли анбуҳҳо номида шуд).

Маҳалли дафн: Макка

Муддати умр: 65 сол.

Уламо ва муфтиёни мансабпараст ва дарборӣ

Ин сура дар Макка нозил шуда ва 5 оят дорад.

Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. Оё надидӣ Парвардигорат бо филсаворон (лашкари Абраҳа, ки барои нобудии Каъба омада буданд), чӣ кард?!

2. Оё нақшаи онҳоро дар гумроҳиву табоҳӣ қарор надод?!

3. Ва бар сари онҳо паррандагонеро гурӯҳ-гурӯҳ фиристод,

4. Ки бо сангҳои кўчаке онҳоро ҳадаф қарор медоданд,

5. Оқибат онҳоро ҳамчун каҳи хурдшуда (ва парокарда) қарор дод.

20 Ҷимодиссонӣ рузи занону модарон

20-уми Ҷимодиссонӣ, ки имсол мусодиф аст бо 11-уми Урдибиҳишт ва 1-уми Май рузи занон ва модарон мебошад. Ин руз бар занон ва модарон муборак бод

Замоне ки зан ҳеҷ арзише надошт ва дар қатори ҳайвон аз у истифода мешуд, то ҷое ки агар барои шахсе духтар ба дунё меомад нанг медонистанд ва духтаронро зинда ба гур мекарданд.

Дар ин замон Худованд Паёмбаре офарид ба номи Муҳаммад(с), то ин ақидаҳои ботил ва хурофиро аз байн барад ва ба у фарзандоне доду боз зуд гирифт ва охир як духтаре ба номи Фотимаи Заҳро(а) дод, ки бо ин ҳадия Худо тамоми ақоид ва боварҳои ботилро дар мавриди зан аз байн бурд ва ёдоварӣ кард, ки зан як инсони комил аст ва метавонад аз мард ва ҳатто аз фаришта ҳам боло шавад, ва инро дар ҳазрати Фотимаи Заҳро(а) нишон дод, ки улгу ва сармашқи тамоми заноне аст, ки мехоҳанд бартар ва бо арзишу сарбаланд бошанд.

Ҳамеша дар ғами ту эй муҳоҷир,

Дуо гуям туро боши мусофир.

Яқин донам ду чашми ту ба роҳ аст,

Ки ин сарсонӣ оё дорад охир?!!!

----------------------------------------------

То ба кай дар дори ғурбат,беватан мирем мо,

Ҳамчу гусфанд зери теғи Аҳриман мирем мо.

Мо мусофирзодаем,ё ки бадарға аз Ватан?

То ба кай мисли ғуломи бекафан мирем мо

(М. Р)

Башир хабари шаҳодати се фарзанди дигари уро дод, вале Уммулбанин пайваста аз Имом Ҳусайн(а) мепурсид ва мегуфт: Фарзандони ман ва ончи дар зери осмон аст фадои Ҳусайн(а) бод.

Чун башир хабари шаҳодати Имом Ҳусайн(а)-ро ба он ҳазрат дод, фарёд кашиду гуфт: Эй башир! Раги қалбамро пора пора карди ва сипас садо ба нолаву гиря баланд кард.

Ин алоқаи у ба Имом Ҳусайн(а) далели камоли маънавияти уст, ки он ҳама исорро дар роҳи Ислом фаромуш кард ва танҳо аз раҳбараш сухан ба миён овард.

Ҷойгоҳи масҷид дар тарбияти ҷомеа

Масҷид нақши муҳимме дар ҳаёти динӣ ва ҳатто дар ҳаёти иҷтимоӣ, иқтисодӣ, сиёсӣ ва илмии инсонҳо дорад, аммо дар муқобили он, калисо, ки нақши онро дар таълиму тарбият дар канори нақши масҷид дар таълиму тарбият дастабандӣ намудаем ба тартиб баён хоҳем кард.

Ин сура дар Макка нозил шуда ва 4 оят дорад.

Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. (Ҷазои лашкари филсаворон) ба хотири ин буд, ки Қурайш (ба ин сарзамини муқаддас) улфат гиранд (ва заминаи зуҳури Паёмбар фароҳам шавад).

2. Улфати онҳо дар сафрҳои зимистона ва тобистона (ва ба хотири ин улфат ба он бозгарданд).

3. Пас (ба шукронаи ин неъмати бузуруг), бояд Парвардигори ин хонаро ибодат кунанд,

4. Ҳамон кас, ки онҳоро аз гуруснагӣ наҷот дод ва аз тарсу ноамнӣ эмин сохт.

Ашъор дар мавриди Ҳазрати Фотимаи Заҳро саломуллоҳ алайҳо (3)

Мусалмонон чаро шаб дафн шуд Сиддиқаи Заҳро?

Чаро гум шуд нишони қабри инсияи ҳавро?

Ҳануз аз риҳлати хатми Русул нагзашта айёме

Нигини хотами Паёғамбарон бишкаста вовайло

Ҳазрати Заҳро(а) дунё ва умматро хеле зуд тарк карданд

Ҳазрати Фотимаи Заҳро(алайҳоссалом) ба ривояте 75 ва ба ривояте 95 руз баъд аз Расули Худо(с) дар 18 солаги дунё ва умматро тарк карда ба падари хеш пайвастанд.

Ҳазрати Фотимаи Заҳро(а) духтари Муҳаммад(с) ва Хадиҷа(а) ва ҳамсари Алии Муртазо(а), модари Имом Ҳасан ва Имом Ҳусайн(а), Райҳонатуннабӣ, Сиддиқа, уммул уммати вал аимма, уммуннисо, Сйидату нисоил оламин, Хайруннисо, хотуни ҷаннат, тоҷдори ҳалато, Хайри касир ва беҳтарин занони олам ва Хуршеде, ки зуд ғуруб кард.

Чаро беҳтарин зани олам ва сарвари занони биҳиштро шабона дафн карданд ва қабрашро номаълум намуданд ва қабраш пинхон монд? Зане, ки баъд аз падари худ 75 ё 95 руз зинда монд. Зане, ки Худо уро ба Паёмбараш хадия дода буд. Чаро то хол аз ин зан ба ин бузургӣ дар миёни ҳамаи мусалмонон сухан гуфта намешавад ва ахлоқ, рафтор, суханон ва бузургии эшон ва ҳатто қабри эшон пинҳон мемонад? Чаро? чаро? чаро?

1. Такбир гуфтан: Аввал дастҳоро то наздикии гуш боло мебарем ва мегуем: “Аллоҳу акбар”.

2.  Қиём (рост истодан): Пас аз такбир гуфтан сураи “Ҳамд” ва баъд аз он як сураи дигар монанди сураи “Ихлос” мехонем ё сураи “Кавсар”.

Ин сура дар Макка нозил шуда ва 7 оят дорад.

Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. Оё касе, ки рузи ҷазоро пайваста инкор мекунад, дидӣ?!

2 . Ў ҳамон касе аст, ки ятимро бо хушунат меронад,

3. Ва (дигаронро) ба итъоми мискин ташвиқ намекунад.

4. Пас вой бар намозгузорон, ки,

5. Дар намози худ сустӣ мекунанд.

6. Ҳамон касоне, ки риё мекунанд,

7. Ва дигаронро аз васоили зарурии зиндагӣ манъ менамоянд.

Зиндагиномаи ҳазрати Фотимаи Заҳро(а)

Ном: Фотима

Номи падар: Муҳаммад(с)

Номи модар: Хадиҷа(а)

Шуҳрат: Заҳро, Сиддиқа, Батул ва...

Куня: Уммал Ҳасанайн, Умми Абиҳо, Уммул Аимма

Маҳалли таваллуд: Маккаи Мукаррама

Замони таваллуд: Ҷумъа, 20 ҷимодиссонӣ, 5 биъсат

Торихи Издивоҷ: Дувуми ҳиҷрат

Номи ҳамсар: Алӣ(а)

Номи фарзандон: Ҳасан, Ҳусайн, Зайнаб, Муҳсин, Умми Кулсум

Замон ва маҳалли шаҳодат: 13 ҷимодилаввал ё 3 ҷимодиссонӣ, 11 ҳиҷрӣ дар 18 солагӣ дар шаҳри Мадина.

Мазори он ҳазрат:  Мушахас ва маълум нест. Ба қавле дар канори қабри Паёмбар(с) ё қабристони Бақеъ ва ё байни минбар ва қабри Паёмбар дар масҷидуннабӣ.

بسم الله النور، بسم الله نور النور بسم الله نور على نور، بسم الله الذى هو مدبر الامور، بسم الله الذى خلق النور من النور، الحمد لله الذى خلق النور من النور، و انزل النور على الطور فى كتاب مسطور فى رق منشور، بقدر مقدور، على نبى محبور، الحمد لله الذى هو بالعز مذكور، و بالفخر مشهور، و على السراء و الضراء مشكور، و صلى الله على سيدنا محمد و آله الطاهرين.

Салмон мегуяд: Аз рузе, ки ин дуоро омухтам бештар аз ҳазор кас аз аҳли Мадина ва Маккаро таълим додам ва ҳар кас, ки таб уро фаро мегирифт, чун ин дуоро мехонд ба амри Худои Субҳон таб аз у дур мегашт.[1]

Дуо хостан аз дуст:

Зи мардум дил бикан ёди Худо кун,

Худоро вакти танхоӣ садо кун,

Дар он холат, ки ашкат мечакад гарм,

Ғанимат дону моро хам дуо кун.

Дустон се қисм ҳастанд:

Дило дустон се қисманд ар бидони

Забонӣ анду нонӣ анду ҷонӣ

Ба нонӣ нон бидеҳ аз дар биронаш

Муҳаббат кун ба ёрони забонӣ

Ва лекин ёрони ҷониро нигаҳдор

Ба ҷонаш ҷон бидеҳ то метавони

Аз дӯст ҳарончи расад накутс:

Гар дард диҳад ба мову гар роҳат дуст

Аз дӯст ҳарончи ояд накуст

Моро набувад назар бар неку бадӣ

Мақсуд ризову хушнудии уст

   Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. Мо ба ту Кавсар (хайру баракати фаровон) ато кардем.

2. Пас барои Парвардигорат намоз бихон ва қурбонӣ кун.

3. (Ва бидон) душмани ту ҳатман думбурида (наслбурида) аст.

Китоби Муъҷамул Фуруқуллуғавияҳ, саҳ 405 дар фарқи байни фисқу фуҷур овардааст: ان الفسق هوالخروج من طاعة الله بکبیره “Фисқ хориҷ шудан аз тоати Худо ба василаи анҷоми гуноҳони кабира аст” ва фуҷур, пароканда шудан дар маосӣ ва густардагӣ дар гуноҳ мебошад. Ба анҷомдиҳандаи гуноҳи сағира фоҷир гуфта мешавад.

Ҳазрати Фотимаи Заҳро(с) ингуна буданд:

1.  Ҳамеша ҳар шаб барои ҳама дуо мекарданд.

2.  Се руз ғазо нахурданд ва ғазояшонро ба мискин, ятим ва асир доданд.

3.  Аз шавҳарашон ҳамаҷо ва ҳамавақт таъриф ва пуштибони мекарданд.

4.  Намозҳояшон дароз буд ва ба зудӣ тамом намекарданд.

5.  Шабҳо инқадар ибодат мекарданд, ки поҳояшон варам мекард.

6.  Се чизро аз дунё дуст медошт: Қуръон хондан, назар ба чеҳраи Расули Худо ва инфоқ дар роҳи Худо.

7.  Ҳамсоягон ва ятимону фақирону мискнинону канизонро дуст медошт

8. Ҳар канизе орзуи хидмати эшонро мекард, вале эшон фақат дуст медоштанд, ки онҳоро тарбият кунанд.

9. Хабари зуд пайвастан ба падарашонро фаҳмиданд хушҳол шуданд ва табассум намуданд.

10. Дар некукорӣ ва азхудгузаштагӣ ҳамто надоранд.

11. Дуст намедоштанд, ки фақире аз дари хонаашон ноумед ва дасти холӣ баргардад.

12. Тамоми корҳояшонро холисона барои Худо анҷом медоданд.

13. Ҳамеша ва дар ҳама ҳол ба ёди Худо буданд, ҳатто шаби издивоҷашон.

14. Дар ғазо ва ҳам дар дуо дигаронро бар худашон муқаддам медоштанд.

Касе ҳаргиз намедонад чи созе мезенад фардо

Чӣ медони ту аз дирӯз чӣ медонам ман аз фардо

Ҳамин як лаҳзаро дарёб, ки фардо мешави танҳо

  Дил ба дунё дар набандад ҳушёр

  Эй ки дастат мерасад коре бикун

  Пеш азон к-аз ту наёяд ҳеҷ кор

    ---------------------------------------------------

   Рӯзии фардои худ имруз мехоҳи зи Ҳақ

   Лек баҳри тавба ҳей имрузу фардо мекуни

Дуои Паёмбар барои занони бо ҳиҷоб

Алӣ(а) мефармоянд: Рузе ба ҳамроҳи Расули Худо(с) дар қабристони бақеъ нишаста будем он руз ҳаво боронӣ буд дар ҳамин ҳол зане, ки савора буд аз пеши мо гузашт, ки ногаҳон дасти он ҳайвон дар гудие фуру рафт ва дар натиҷа он зан нақши бар замин шуд. Паёмбари Худо(с) аз дидани ин саҳна руй гардонд ва нороҳат шуд. Атрофиёни Расули Худо(с) гуфтанд эй Расули Худо он зан пушида аст ва бар тан ҷомае дорад, ки тамоми бадани уро пушонда аст.

Ҳазрат дар ҳаққи у дуо карданд ва гуфтанд: Парвардигоро заноне, ки худро пушида нигаҳ медоранд машмули раҳмат ва бахшиши худ бигардон.

Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. Бигӯ: Эй кофирон!

2. Он чиро шумо мепарастед ман намепарастам.

3. Ва на шумо он чиро ман мепарастам, мепарастед,

4. Ва на ман ҳаргиз он чиро шумо парастиш кардаед, мепарастам,

5. Ва на шумо он чиро ки ман мепрастам, парастиш мекунед.

6. (Ҳол, ки чунин аст) дини шумо барои худатон ва дини ман барои худам.

  Инсон ҳам ба дунё ниёз дорад ва ҳам ба охират, инчунин ҳам ба баҳори табии ниёз дорад ва ҳам ба баҳори маънавӣ.

  Худованд дар баҳори маънавӣ аз рузҳо ҷумъаро қарор дод ва аз моҳҳо рамазонро ва дар аҳодис ворид шудааст, ки ҳар чизе баҳоре дорад. Масалан баҳори Қуръон моҳи Рамазон аст.[1] Ва баҳори дилҳо Қуръон аст.[2]

  Аммо дар баҳори табиӣ рузи навруз ва фасли баҳорро қарор дод. Бо оғози ин фасл, ки табиат либоси нав бар тан мекунад инсон ҳам хушҳол мешавад ва руҳияи шодобиро ба худ мегирад ва вуруди ин рузро ҷашн мегирад.

  Лизо ҳарчизе баҳоре дорад ва баҳори рузҳо дар олами табиӣ рузи навруз ва баҳори фаслҳо фасли баҳор аст.

  Худо баҳори табииро ба василаи хуршед ба вуҷуд меоварад, ки пас аз муддати дурӣ ва фосила бо ашиаи гарми худ табиати мурдаро зинда ва замини хуфтаро бедор мекунад. Ва низ баҳори маънавӣро ба василаи хуршеди тобандаи Қуръон дар дилҳои мурда ва руҳҳои афсурда эҷод мекунад.

1) Дар бадтарин рузҳо умедвор бош, зеро ки зеботарин боронҳо аз сиёҳтарин абрҳо меборад.

    Луқмони ҳаким дар тавсия ба фарзандаш фармуд: Фарзандам дилбаста ба ризои мардум ва мадҳу замми онон мабош, зеро ҳар қадар инсон дар роҳи таҳсили он бикушад ба ҳадаф намерасад ва ҳаргиз наметавонад ризояти ҳамаро ба даст оварад.

    Муллонасриддин ва гапи мардум

Ба номи Худованди Бахшандаи Бахшоишгар

1. Ҳангоме, ки ёрии Худо ва пирӯзӣ фаро расад,

2. Ва бибинӣ мардум гурӯҳ-гурӯҳ дохили дини Худо мешаванд,

3. Парвардигоратро тасбеҳ ва ҳамд кун ва аз Ў омурзиш бихоҳ, ки Ў бисёр Тавбапазир аст.

  Рузе Паёмбари Акрам(с) нишаста буданд, ки ҳазрати Азроил(а) ба зиёрати он ҳазрат омад. Паёмбари Акрам(с) аз ӯ пурсиданд: “Эй Азроил! Дар ин муддате, ки Худои Мутаол туро амр кардааст, ки ҷони мардумро бигирӣ, то ҳол иттифоқ афтодааст, ки бар яке аз онҳо раҳм кунӣ ва дилат бисузад?”

  Гуфт: бале ё Расулаллоҳ! Дар ин муддате, ки ман бар қабзи руҳи бандагон амр шуда будам дар ду маврид дилам сухт:

    Беҳтар аст пеш аз вузу дастҳоро то банди даст бишуем, вале ин шустан аз вузу(таҳорат) нест балке хуб аст ин корро кунем.

    Пас ин гуна вузу мегирем: